Ivan Putski

Kariera

Wczesne życie i początki w wrestlingu (1968–1974)

Urodziny Ivana Putskiego miały miejsce w Krakowie w 1941 roku, w czasie kiedy Polska znajdowała się pod okupacją niemiecką. W młodości, w obliczu trudnych okoliczności, wyjechał z rodzicami do Stanów Zjednoczonych, gdzie jego rodzina Bednarskich osiedliła się w Teksasie.

Swój debiut w ringu wrestlingowym miał w 1968 roku. W kolejnych latach brał udział w licznych zawodach promowanych przez ogólnokrajową federację National Wrestling Alliance (NWA) w Dallas. W połowie 1974 roku dokonał zmiany lokalizacji, przenosząc się do American Wrestling Association (AWA), gdzie rozpoczął rywalizację z Superstar Billy’m Grahamem.

World (Wide) Wrestling Federation (1974–1987)

Putski dołączył do federacji World Wide Wrestling Federation (WWWF) w 1974 roku, tak jak wcześniej w AWA. W tym okresie zmierzył się z wieloma znanymi wrestlerami takimi jak Bruiser Brody, Stan Hansen i Ivan Koloff. Ponownie podjął również rywalizację z Superstar Billy’m Grahamem, co było kontynuacją ich konfliktu z AWA.

W październiku 1979 roku zdobył swoje pierwsze mistrzostwo w WWWF – WWWF World Tag Team Championship, które wywalczył wspólnie z Tito Santaną. Para pokonała Johnny’ego i Jerr’ego Valiantów, a tytuł ten udawało im się utrzymać przez okres sześciu miesięcy, zanim stracili go na rzecz The Wild Samoans. Putski brał udział w licznych rywalizacjach do połowy lat 80., gdzie zmierzył się z takimi gwiazdami jak Roddy Piper i Sgt. Slaughter, aż w 1987 roku zdecydował się na przerwę w karierze wrestlingowej.

Dalsza kariera i emerytura (1991–1999)

W 1991 roku Putski powrócił do ringu, występując w niezależnych federacjach oraz w drużynie tag teamowej ze swoim synem Scottem, tworząc zespół The Polish Powers. W 1995 roku został wprowadzony do galerii sław WWF Hall of Fame przez swojego syna. Rok później występował w International Championship Wrestling, a w lipcu 1997 roku pojawił się w walce tag teamowej u boku Scotta na odcinku programu Raw is War. Pojedynek, w którym zmierzyli się z Jerry’m Lawlerem i Brianem Christopherem, był ostatnią walką, jaką stoczył w WWF.

Na koniec lutego 1999 roku stoczył swoją ostatnią walkę w jednym z eventów NWA New Jersey, pokonując King Konga Bundy’ego przez dyskwalifikację. Choć przeszedł na emeryturę, czasami jeszcze pojawiał się w niezależnych federacjach, biorąc udział w pojedynczych rywalizacjach.

Tytuły i osiągnięcia

• NWA American Tag Team Championship (1 raz) z Jose Lothario,
• NWA Texas Tag Team Championship (2 razy) z Jose Lothario,
• Tag team roku (1979) z Tito Santaną,
• PWI sklasyfikowało go na 170. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów w zestawieniu „PWI Years” w 2003 roku,
• PWI sklasyfikowało go na 92. miejscu wśród 100 najlepszych tag teamów w zestawieniu „PWI Years” z Tito Santaną w 2003 roku,
• SCW World Tag Team Championship (1 raz) z Wahoo McDanielem,
• WWF Tag Team Championship (1 raz) z Tito Santaną,
• WWF Hall of Fame (wprowadzony w 1995),
• Najmniej ulubiony zawodnik czytelników Wrestling Observer Newsletter (1984),
• Najgorszy wrestler Wrestling Observer Newsletter (1984).

Występy w zawodach strongman i inne media

W 1975 roku Putski zaintrygował publiczność, występując w filmie dokumentalnym pt. The Wrestling Queen, który zajmował się rolą kobiet w biznesie wrestlingu. Dodatkowo, w 1978 roku, wystąpił podczas Mistrzostw Świata Strongman, które miały miejsce w Universal Studios w Kalifornii, gdzie zajął 8. miejsce.

Jego postać znalazła się także w kilku grach komputerowych o tematyce wrestlingu, takich jak Legends Of Wrestling (2001), Legends Of Wrestling II (2002) oraz Showdown: Legends Of Wrestling (2004).

Życie osobiste

Scott Putski, syn Ivana Putski, również związał swoje życie z wrestlingiem, mając na swoim koncie występy w takich federacjach jak World Wrestling Federation oraz World Championship Wrestling.

W okresie od 2000 do 2007 roku, Ivan pełnił rolę pracownika ochrony w Jack C. Hays High School, zlokalizowanej w mieście Buda w Teksasie. Jego zaangażowanie w tej rólce świadczy o różnorodności jego kariery poza ringiem.

W styczniu 2012 roku, został uhonorowany wpisem do galerii sław radia Cloverleaf Radio, co podkreśla jego znaczenie i wpływ na świat wrestlingu oraz rozrywki.

Przypisy