Stanisław Owca

Kariera

Stanisław Owca zaczynał swoją przygodę z piłką nożną w 1980 roku, kiedy to zadebiutował w trzecioligowym Wawelu. Po pięciu latach, w 1985 roku, przeniósł się do Cracovii, gdzie zadebiutował w emocjonującym meczu przeciwko Stali Rzeszów. Jego kariera w tym klubie trwała aż do 1992 roku, kiedy to zdecydował się na transfer do Sokolich Pniew, grających w drugiej lidze. Klub osiągnął sukces, awansując, jednak w 1993 roku Owca podjął decyzję o zmianie barw klubowych, dołączając do Warty Poznań.

W zespole tym miał okazję zadebiutować w I lidze, gdzie zdobył swoją pierwszą bramkę w meczu przeciwko Pogoni Szczecin. W trakcie swojego pobytu w Warcie rozegrał 30 spotkań, strzelając łącznie 4 gole, co czyniło go ważnym zawodnikiem w drużynie.

W 1994 roku Owca wrócił do Krakowa, zostając częścią składu Wisły Kraków, wówczas borykającej się z problemami, które spowodowały jej spadek do II ligi. Niestety, jego kariera znów napotkała przeszkody, gdy złamał nogę i zaraził się żółtaczką w szpitalu. Pomimo trudności, drużyna awansowała z powrotem do I ligi, a Owca mógł zagrać w 14 meczach ligowych.

Rok 1998 przyniósł kolejne zmiany – piłkarz zagrał w Dalinie, ale wkrótce podjął decyzję o zmianie kierunku kariery, wybierając trajektorię trenera w czwartoligowej Sparcie Kazimierzy Wielkiej. Po pewnym czasie wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie dołączył do S.C. Vistula Garfield w New Jersey, z którym zdobył mistrzostwo w amatorskiej lidze NJSA.

Po powrocie do Polski Owca nie osiadł na laurach; podjął się trenowania Radziszowianki, z którą awansował do V ligi, oraz prowadził zespół juniorów starszych w ekstraklasie. Jego wieloletnie zaangażowanie w branżę piłkarską sprawiło, że stał się osobistością cenioną zarówno jako gracz, jak i trener.

Przypisy