Parafia Ewangelicko-Metodystyczna w Krakowie

Historia

Kościół Metodystyczny uzyskał status legalizacji na terenie Generalnego Gubernatorstwa 22 kwietnia 1941 roku. W związku z przystąpieniem Stanów Zjednoczonych do konfliktu z III Rzeszą, niemieckie władze postanowiły internować amerykańskich duchownych tego Kościoła, w tym także superintendentem naczelnym, dr. Gaithera Warfilda (1896–1986). W tym trudnym okresie rolę superintendentem Kościoła Metodystycznego w Generalnym Gubernatorstwie objął ks. prezbiter Konstanty Najder.

Pastor Najder, jako przedstawiciel narodu polskiego, został zmuszony do opuszczenia katowickiej parafii, z racji tego, że miasto to weszło bezpośrednio w skład III Rzeszy. Po osiedleniu się w Krakowie, w 1941 roku, zainicjował on tworzenie lokalnej parafii. Początkowo nabożeństwa odbywały się w jego własnym mieszkaniu na ulicy Starowiślnej.

W miarę rozwijania się wspólnoty, pierwsza kaplica została zlokalizowana przy ulicy Stradom. Przez wiele lat metodyści krakowscy gromadzili się przy ul. Wiślnej 4, gdzie mogli dzielić się wiarą i życiem wspólnotowym.

Od 1995 roku krakowscy metodyści znaleźli nową siedzibę w budynku kościelnym przy ul. Długiej 3. Obiekt ten zawiera kaplicę oraz administrację parafii, co umożliwia jeszcze lepsze organizowanie działalności. Zborowi nadano oficjalną nazwę imienia Andrzeja Frycza-Modrzewskiego.

Od 2003 roku pasterską opiekę nad wspólnotą krakowską sprawuje ks. Józef Bartos. Warto także zaznaczyć, że krakowski zbór łączy swoje siły z filiałem znajdującym się w Chrzanowie, co pozwala na rozszerzenie działalności ewangelizacyjnej oraz wspólne inicjatywy.

Przypisy