Juliusz Stattler

Życiorys

Urodziny Juliusza Stattlera miały miejsce 5 lipca 1844 roku w Krakowie. Pochodził on z rodziny artystycznej, był synem malarza Wojciecha Stattlera (1800-1875) oraz Klementyny z domu Colonna-Zerboni, która wywodziła się z Rzymu (zm. 1897, 89 lat). Juliusz miał również brata, Henryka Stattlera, który był rzeźbiarzem (1834-1877). Podczas chrztu był trzymany w ramionach Juliusza Słowackiego, co sprawiło, że został jego imiennikiem. Dorastał w atmosferze artystycznej, gdzie gościł Adam Mickiewicz i Fryderyk Chopin.

Juliusz Stattler odkrył swoją pasję do muzyki dzięki pianistce Marcelinie Czartoryskiej, od której uczył się przez rok. Po tym czasie swoją edukację kontynuował w Rzymie. Dopiero po rezygnacji ze ścieżki kariery wirtuoza fortepianu, postanowił zająć się komponowaniem muzyki. W 1866 roku osiedlił się w Warszawie, gdzie skupił się na nauczaniu prywatnym, a także angażował się w działalność Towarzystwa Muzycznego.

W 1872 roku objął klasę muzyki w Instytucie dla Ociemniałych, a w 1882 roku w Instytucie Muzycznym zaczął uczyć śpiewu chórowego. Równocześnie prowadził chóry w kilku instytucjach, w tym w Szkole Technicznej Kolei Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, Instytucie Maryjskim oraz w zakładach żeńskich. Juliusz był także autorem recenzji muzycznych, które publikowane były w takich czasopismach jak „Gazeta Warszawska”, „Słowo”, „Echo Muzyczne” oraz „Kuryer Codzienny”.

Na zawsze odszedł z tego świata 29 listopada 1901 roku. Po ceremonii żałobnej w kościele św. Aleksandra, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 265-5-25) 2 grudnia 1901. W życiu osobistym był żonaty z Cecylią (1852–1911), z którą doczekał się trzech córek: Klementyny (–1957), Heleny (1875–1955) i Marii (1880–1944).

Przypisy