Zbigniew Solawa

Życiorys

W 1940 roku Zbigniew Solawa ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Po zakończeniu edukacji, jego kariera zawodowa zaczęła rozwijać się w Krakowie, gdzie pracował w Pracowni Urbanistycznej przy Prezydium Rady Narodowej.

Następnie, od 1949 roku, był związany z Centralnym Biurem Projektów Architektonicznych i Budowlanych, również w Krakowie. Jego pasja do architektury i edukacji zaowocowała w 1955 roku, kiedy to rozpoczął pracę jako wykładowca w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

W 1965 roku objął stanowisko kierownika Katedry Architektury Wystawienniczej, gdzie mógł przekazywać swoją wiedzę i doświadczenie studentom. W 1967 roku zdecydował się na zmianę miejsca zamieszkania i przeniósł się do Republiki Południowej Afryki. Tam spędził ostatnie lata swojego życia, a jego działalność zakończyła się w 1987 roku, kiedy to zmarł.

Projekty i realizacje

W dorobku Zbigniewa Solawy znajdują się liczne ważne projekty architektoniczne, które istotnie wpłynęły na rozwój przestrzeni miejskiej w Polsce. Do jego najbardziej znanych realizacji należy:

• projekt i realizacja osiedla mieszkaniowego przy Al. Ignacego Daszyńskiego w Krakowie, wykonany wspólnie z Mikołajem Soroką w 1949 roku,
• projekt oraz wykonanie Planetarium Śląskiego w Chorzowie, które miało miejsce w 1955 roku,
• zdobycie I nagrody w konkursie na projekt kościoła parafialnego w Nowej Hucie, na Osiedlu C-1 (Teatralnym) w 1957 roku; jednak projekt ten nie został zrealizowany.

Każda z tych realizacji świadczy o szerokiej wizji artystycznej i architektonicznej twórcy, który istotnie przyczynił się do kształtowania polskiego krajobrazu architektonicznego.

Członkostwo w korporacjach zawodowych

Zbigniew Solawa jest aktywnym członkiem kilku znaczących instytucji zawodowych. Jego zaangażowanie w rozwój architektury i urbanistyki w Polsce manifestuje się poprzez uczestnictwo w prestiżowych organizacjach.

• Stowarzyszenie Architektów Polskich Oddział w Krakowie,
• Towarzystwo Urbanistów Polskich.