Andrzej Mulak

Życiorys

Andrzej Mulak, znany polski naukowiec, zrealizował swoje studia na Wydziale ŁącznościPolitechniki Wrocławskiej w 1959 roku. Swoją karierę akademicką wzbogacił, uzyskując stopień doktora nauk technicznych w 1968 roku, a następnie habilitując się w 1975 roku, co otworzyło przed nim nowe możliwości w nauce. W 1996 roku nadano mu tytuł profesora nauk technicznych.

Pełnił wiele istotnych funkcji. Od 1981 do 2001 roku kierował Zakładem Elektronowiązkowych Badań Powierzchni. W latach 1987–1990 sprawował funkcję zastępcy dyrektora w Instytucie Technologii Elektronowej Politechniki Wrocławskiej, a między 1990 a 1996 rokiem był dziekanem Wydziału Elektroniki tej samej uczelni. Od 2002 roku prowadził Katedrę Zaawansowanych Technik Elektronicznych, a lata 1996–2002 to czas, w którym piastował stanowisko rektora Politechniki Wrocławskiej.

Jego praca została doceniona poprzez wiele odznaczeń, w tym Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski w 2003 roku, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz Medal „Za zasługi dla obronności kraju”. Otrzymał również tytuł doktora honoris causa Politechniki Lwowskiej w 2001 roku, co jest znaczącym wyróżnieniem w jego karierze.

W sferze naukowej, Mulak skupia się na problematyce optyki elektronowej, elektronice ciała stałego oraz badaniach powierzchni tychże ciał. Jego zaangażowanie w działalność towarzystw naukowych objawia się przez pełnienie roli prezesa Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego oraz członka Rady Fundacji Rektorów Polskich.

Przypisy