Kamienica Pipanowska w Krakowie

Historia kamienicy

Kamienica Pipanowska w Krakowie ma bogatą historię sięgającą XIV wieku. Została wzniesiona w czasach, kiedy architektura ta zasłynęła z unikalnych detalów i konstrukcji.

W końcu XVI wieku w budynku działał szynk należący do Zofii Kropidłowej, co świadczy o jego społecznej roli w tamtych czasach. Zakupiona w 1628 roku przez Jerzego Pipana, ławnika Sądu Wyższego Prawa Niemieckiego, kamienica zyskała nowych właścicieli i dalszy rozwój.

Przez lata budynek zmieniał właścicieli, a w 1680 roku przeszedł w ręce włoskiej rodziny Trevano. Z kolei w połowie XVIII wieku nastąpiła istotna przebudowa, zrealizowana przez kupca winnego, Marianiego. Z tamtego okresu pochodzi jej charakterystyczna fasada, która jest podzielona pilastrami i zdobiona kariatydami, podpierającymi gzyms.

W dodatku, na szczycie znajdziemy mansardową attykę z dwoma oknami strychowymi, które stanowią ciekawe uzupełnienie architektoniczne. W I połowie XIX wieku nastąpiła kolejne zmiana w budowie, bowiem kamienica została nadbudowana o drugie piętro według projektu Józefa Le Bruna.

W 1872 roku nowym właścicielem budynku został Józef Kosz, który otworzył w nim sklep z winami, co podkreśla historyczne związki budynku z winem. Zmiany z lat 1934–1935 przyniosły umieszczenie kamiennych portali na parterze. Nad jednym z portali wyrzeźbiono piękne godło, które przedstawia dwa złocone winogrona, nawiązując do tradycji handlu winem.

W czasie II wojny światowej budynek wykorzystywany był jako bar „Grodzisko”, a od 1969 roku działa w nim popularna restauracja „Balaton”. W dniu 2 maja 1967 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków, a także znajduje się w gminnej ewidencji zabytków, co podkreśla jej wartości historyczne i kulturowe.

Przypisy