Kamienica Pod Okiem Opatrzności w Krakowie

Historia

Na miejscu, gdzie obecnie stoi kamienica, wzniesiono pierwszy budynek na przełomie XIV i XV wieku. W połowie XVI wieku obiekt przeszedł w ręce kupca Walentego Cunradta. Następnie, na początku XVII wieku, właścicielem został Matys Jaszczurkowic, który sprzedał nieruchomość w 1616 roku. Od 1628 roku kamienica znajdowała się w posiadaniu rodziny Szczypickich, a później przejęli ją Gędziccy. W pierwszych latach XVII wieku budynek niestety uległ zawaleniu.

W miejscu pierwotnej konstrukcji, przed 1728 rokiem, powstał ogród należący do rajcy Pawła Soldadiniego. Po jego śmierci, zarządzał nim jego syn Franciszek oraz nieznany z imienia Wytyszczkiewicz. Nowa konstrukcja powstała natomiast w 1836 roku, dzięki staraniom Jana i Elżbiety Sataleckich. Otrzymała ona klasycystyczną fasadę z godłem, które przedstawia oko opatrzności, co było inspiracją dla jej nazwy.

W tym samym okresie, zbudowano także jednopiętrową oficynę tylną. Następne istotne zmiany miały miejsce w 1853 r., kiedy to na podwórzu powstała murowana stajnia. Kolejne prace, na zlecenie Mojżesza Kornbluma, miały miejsce w 1875 roku, kiedy to połączono obie oficyny i nadbudowano na nich drugie piętro.

Ważnym wydarzeniem w historii kamienicy było jej wpisanie do rejestru zabytków, co miało miejsce 1 marca 1966 roku. Obiekt widnieje również w gminnej ewidencji zabytków.

Architektura

Kamienica charakteryzuje się trzema kondygnacjami, co nadaje jej odpowiednią proporcjonalność i przestronność. Jej fasada, w stylu klasycystycznym, prezentuje elegancję i harmonię form.

W widoku zewnętrznym budynku można zauważyć, że ma on cztery osie, co nadaje mu symetryczny wygląd. W centralnej części elewacji wyróżnia się ryzalit o szerokości dwóch osi, który na pierwszym piętrze ozdobiony jest balkonem. Ta niezwykła architektoniczna cecha przyciąga wzrok przechodniów.

Dodatkowo, okna na pierwszym piętrze zostały ozdobione gzymsami i fryzami z interesującymi motywami roślinnymi, które harmonijnie wpisują się w klasycystyczny styl budynku. Elementy te nie tylko podkreślają estetykę obiektu, ale także jego historyczną wartość.

Na końcu budynku znajduje się attyka, w której środkowej części umieszczono gipsowe godło przedstawiające oko opatrzności. Po obu stronach tego symbolu widnieją baranki, które zwrócone są w jego stronę, co dodaje całości wyjątkowego charakteru i znaczenia.

Przypisy