Kamienica Pod Orłem w Krakowie

Historia

Kamienica Pod Orłem została prawdopodobnie wzniesiona w XIV wieku. W roku 1544 znalazła się w rękach Bartłomieja Kromera, który był bratem znanego kronikarza, Marcina Kromera. Częściowo zachowały się na parterze oraz I piętrze renesansowe stropy kasetonowe, które są świadectwem dawnego stylu architektonicznego.

W XVI i XVIII wieku kamienica przechodziła różne przebudowy, a najbardziej znacząca miała miejsce pod koniec XIX wieku, kiedy to projektem zajął się Władysław Ekielski. Ta rekonstrukcja doprowadziła do nadania budynkowi obecnej fasady, która wzbogacona została o rzeźbę feniksa pod okapem, zaprojektowaną przez Stanisława Wyspiańskiego, a odkuwającym ją był Julian Szopiński.

Warto zaznaczyć, że w 1775 roku, w tej samej kamienicy, mieszkał Tadeusz Kościuszko. W 1892 roku, dzięki staraniom Towarzystwa im. Tadeusza Kościuszki, odsłonięto tablicę upamiętniającą Naczelnika, która miała medalion z jego podobizną autorstwa Władysława Eljasza-Radzikowskiego. Ta sama tablica została zniszczona przez Niemców podczas II wojny światowej, jednak w 1946 roku z okazji 200. rocznicy urodzin Kościuszki, zamontowano nową płytę z medalionem autorstwa Tadeusza Stulgińskiego.

W budynku funkcjonowała również historyczna apteka, która przyczyniła się do jego znaczenia w lokalnej społeczności. 9 grudnia 1965 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków, a także znajduje się w gminnej ewidencji zabytków, co potwierdza jej ważność i unikalność w krakowskiej architekturze.

Przypisy