Mieczysław Jabłoński

Życiorys

Rozpoczął swoje kształcenie w krakowskim Gimnazjum św. Anny, lecz niestety jego nauka została przerwana ze względu na trudności w sytuacji finansowej oraz wybuch I wojny światowej. W okolicach roku 1914 podjął zatrudnienie w Urzędzie Telegraficznym w krakowskiej Poczcie Głównej. To właśnie w tym czasie spotkał ks. Mieczysława Kuznowicza, który zachęcił go do porzucenia dotychczasowej pracy i podjęcia nauki zawodu drukarza (zecera). Jabłoński zdobył ten fach w drukarni W. Anczyc i Spółka.

W tamtym okresie stał się również członkiem Związku Młodzieży Przemysłowej i Rękodzielniczej. W 1915 roku ks. Kuznowicz powierzył mu zadanie stworzenia amatorskiego teatru związkowego, którym Jabłoński (pod pseudonimem „Mit”) kierował aż do wybuchu II wojny światowej.

Po zakończeniu działań wojennych, w 1945 roku, zdał eksternistyczny egzamin aktorski, co zaowocowało angażem w Teatrze Kameralnym TUR w latach 1945-1946. Następnie dał występy w krakowskich Teatrach Dramatycznych od 1946 do 1954 roku oraz w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w latach 1954-1972. Po przejściu na emeryturę, kontynuował występy gościnne na deskach Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej.

W 1958 roku zagrał w filmie „Pigułki dla Aurelii” w reżyserii Stanisława Lenartowicza. Uczestniczył także w czternastu audycjach Teatru Polskiego Radia w latach 1953-1974, a także w jednej, która została wyemitowana pośmiertnie w 1997 roku. Ponadto brał udział w siedmiu spektaklach Teatru Telewizji w latach 1962-1980. Jako reżyser współpracował także z amatorskim Teatrem Kolejarza w Krakowie.

Za swoje osiągnięcia został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jego życie i kariera zakończyły się, a jego prochy spoczęły na krakowskim cmentarzu Rakowickim.