Stanisław Sawiczewski

Życiorys

Stanisław Sawiczewski przyszedł na świat 31 marca 1866 roku w Krakowie, w rodzinie Władysława, który urodził się w 1840 roku, oraz Marii z Grottgerów, zmarłej w 1905 roku. Nauki rozpoczął w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a następnie rozpoczął studia malarskie pod okiem Leopolda Löfflera w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. W latach 1890–1893 kształcił się u Otto Seitza w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, a także studiował w Wiedniu oraz w szkole artystycznej we Wrocławiu w latach 1893–1896.

W latach 1896-1903 był ilustratorem Tygodnika Ilustrowanego, co przyczyniło się do jego rozwoju artystycznego. W swojej twórczości skupiał się głównie na malowaniu aktów oraz krajobrazów. Wyróżniał się cyklem ołówkowych studiów aktu, które zyskały uznanie wśród krytyków sztuki. W trakcie wojny w 1920 roku jego zaangażowanie w działalność patriotyczną przejawiało się w tworzeniu plakatów mobilizujących społeczeństwo do wysiłku wojennego.

W latach 1920-1939 współpracował z wieloma wydawnictwami, ilustrując książki wydawane przez Księgarnię św. Wojciecha w Poznaniu, w tym dzieło „Gasnące słońce” autorstwa Teodora Jeske-Choińskiego oraz publikacje Gebethnera i Wolffa. Jego prace były prezentowane w warszawskiej Zachęcie oraz na wystawach organizowanych przez ugrupowanie artystyczne Pro Arte.

W 1921 roku objął stanowisko profesora w Szkole Sztuk Pięknych im. Wojciecha Gersona w Warszawie, gdzie prowadził zajęcia z zakresu malarstwa. Artysta zmarł, a jego prochy spoczęły na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie w kwaterze 71-4-4.

Przypisy