Feliks Hortyński

Życiorys

Feliks Hortyński był synem Ludwika i Marii z domu Cengler. Po zakończeniu studiów w krakowskim Seminarium Duchownym, otrzymał święcenia kapłańskie 4 sierpnia 1892 roku, a następnie został wysłany jako wikary do Wieliczki. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił 31 sierpnia 1893 roku w Starej Wsi.

W trakcie swojego nowicjatu, a następnie w latach 1896-1900, Felix Hortyński studiował matematykę oraz biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po zakończeniu tych studiów, w latach 1900–1902 nauczał matematyki i fizyki w gimnazjum w Chyrowie. Jego kariera dydaktyczna na uczelniach jezuitów obejmowała także lata 1903-1904 oraz 1908-1913, gdzie wykładał fizykę oraz psychologię na Wydziale Filozoficznym w Nowym Sączu.

W okresie między 1904 a 1908 rokiem oraz od 1913 do 1927 roku, pracował w Wydawnictwie Apostolstwa Modlitwy w Krakowie. Od 1914 roku brał także aktywny udział w Komisji Historii Nauk Matematyczno-Przyrodniczych PAU. Jego prace redakcyjne obejmowały współpracę z „Przeglądem Powszechnym”, a także redagowanie „Wiadomości Katolickich”. W swoich poszukiwaniach intelektualnych starał się pogodzić teorię ewolucji z filozofią chrześcijańską.

Wśród jego publikacji znajdują się:

• Życie w świetle nauki i Objawienia, Kraków 1929,
• Z filozofii przyrody, Kraków 1929,
• Bóg i człowiek. Walka o światopoglądy, Kraków 1930.

Feliks Hortyński stworzył również wiele artykułów dotyczących nauk przyrodniczych oraz filozofii. Dodatkowo zainicjował i redagował tłumaczenia dzieł św. Tomasza z Akwinu, w tym „Summa contra gentiles” oraz pierwszą część „Summa theologica”.

Przypisy