Zbigniew Skrocki

Życiorys

1 września 1908 roku w Krakowie przyszedł na świat Zbigniew Skrocki. W 1929 roku z powodzeniem ukończył Państwowy Instytut Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w 1946 roku zdobył dyplom Studium Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po zakończeniu II wojny światowej, od 1945 roku, związał swoje życie zawodowe z Wrocławiem, gdzie już w następnym roku rozpoczął organizację Studium Wychowania Fizycznego na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu.

W 1959 roku uzyskał tytuł doktora w Instytucie Naukowym Kultury Fizycznej w Warszawie, a trzy lata później, w 1962 roku, habilitował się w dziedzinie antropologii na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1972 roku, na mocy swoich osiągnięć, został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego w naukach wychowania fizycznego.

Od 1946 roku pełnił funkcję adiunkta, a do 1950 roku był zastępcą dyrektora Studium Wychowania Fizycznego. Po przerwie, która trwała od 1951 do 1956 roku, powrócił do aktywności akademickiej. Do 1958 roku był adiunktem oraz kierownikiem Zakładu Metodyki i Dydaktyki Wychowania Fizycznego. W 1958 roku objął stanowisko zastępcy profesora oraz prodziekana, funkcję tę sprawował do roku 1960. W 1963 roku był już docentem oraz kierownikiem Katedry Teorii i Metodyki Wychowania Fizycznego.

W ciągu swojej kariery przysługiwal mu szereg zaszczytów, w tym pełnienie funkcji dziekana w latach 1966–1970 oraz dyrektora Instytutu Szkolnego Wychowania Fizycznego w latach 1971–1972. Został odznaczony wieloma nagrodami, w tym Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi. Zmarł 1 lipca 1972 roku we Wrocławiu.

Przypisy