Władysław Sierhiejewicz

Życiorys

Urodziny Władysława Sierhiejewicza miały miejsce 22 grudnia 1884 roku w Krakowie, w rodzinie obracającej się w kręgach obywatelsko-ziemiańskich, w której znaczącą rolę odgrywali jego rodzice, Feliks i Ludomiła z Maślańców. Po zakończeniu edukacji w c. k. Gimnazjum III w Krakowie, 25 września 1905 roku przystąpił do egzaminu maturalnego jako ekstern. Następnie kontynuował naukę na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W obliczu zagrożeń związanych z I wojną światową, w sierpniu 1914 roku zaciągnął się jako ochotnik do Legionów Polskich, gdzie pełnił służbę w III plutonie 2 szwadronu kawalerii, podległego II Brygadzie Legionów. W tej roli uczestniczył w licznych bitwach, w tym m.in. pod Toczką, Ekermozo, Łopuszną oraz Dobronowcami.

W czasie szarży pod Rokitną (13 czerwca 1915 roku), Sierhiejewicz wykazał się szczególną odwagą, za co został ciężko ranny i wzięty do niewoli przez wojska rosyjskie. Jego heroiczne czyny na polu bitwy zostały docenione, co zaowocowało przyznaniem mu Orderu Virtuti Militari.

Niestety, zmarł 29 czerwca 1915 roku w Czerkasach, będąc w wyniku odniesionych ran. Tam również został pochowany. Był osobą samotną, nie mającą potomstwa.

Ordery i odznaczenia

Władysław Sierhiejewicz został uhonorowany wieloma odznaczeniami, które świadczą o jego zasługach i poświęceniu. Oto niektóre z nich:

• Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6010 – nadany pośmiertnie 17 maja 1922,
• Krzyż Niepodległości – również przyznany pośmiertnie,
• Krzyż Walecznych.

Przypisy