Tadeusz Prus-Więckowski

Życiorys

Tadeusz Prus-Więckowski urodził się 15 grudnia 1898 roku w Krakowie-Pogórzu, w rodzinie Kazimierza oraz Bronisławy z Jankowskich. W trakcie jego nauki w gimnazjum, zadecydował o wstąpieniu do Legionów Polskich, gdzie służył jako żołnierz w 4 pułku piechoty.

Po załamaniu przysięgi, z powodu swojego pochodzenia, został wcielony do armii austriackiej. Od listopada 1918 roku, w odrodzonym Wojsku Polskim, pełnił służbę na stanowisku podporucznika, dowodząc 4 kompanią w tymże pułku.

Jego batalion brał czynny udział w walkach podczas wojny polsko-bolszewickiej. Niestety, Tadeusz Prus-Więckowski poległ w boju 2 września, gdy jego oddział został otoczony przez kawalerię armii Budionnego w okolicach Hrubieszowa.

Otoczony przez oddziały kawalerii Budionnego, bronił się do ostatka, ostatnią kulą rewolwerową odebrał sobie życie. Zwłoki jego zostały przez bolszewików odarte z munduru i bielizny i pochowane później przez miejscową ludność w nieznanym miejscu.

Za swoje heroiczne czyny, został pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari. Ostatecznie, 27 września, spoczął na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 45, rząd 6, grób 1 i 2).

Ordery i odznaczenia

Tadeusz Prus-Więckowski został uhonorowany wyjątkowymi odznaczeniami, które świadczą o jego dokonaniach i bohaterstwie.

• krzyż srebrny Orderu Virtuti Militari nr 4550,
• krzyż Walecznych – trzykrotnie.

Przypisy